บทที่ 77 อลหมานจวนตระกูลหาน

ตอนที่ 77 อลหม่านจวนตระกูลหาน

ห้าปีต่อมา

ภายในจวนสกุลหานยามเช้าเต็มไปด้วยความวุ่นวายผิดจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง

เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ วิ่งผ่านระเบียงทางเดิน ตามมาด้วยเสียงของสาวใช้ที่พยายามร้องห้ามอย่างร้อนรน

“คุณชายใหญ่ อย่าวิ่งเจ้าค่ะ! ประเดี๋ยวหกล้ม!”

เด็กชายวัยห้าขวบผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายหานอวิ๋นเฉิง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ